“Keti Koti, het verleden dat we met elkaar delen werkt ook nu nog door”

Keti Koti, viering van afschaffing slavernij – herdenking bij Anton de Kombrug. Gisteravond, donderdag 30 juni sprak burgemeester Jan Hamming van Zaanstad de volgende speech uit:

“De ketenen verbroken, keti koti, daar staan wij hier vandaag bij stil. Geen mens hoort eigendom te zijn van iemand anders. Mensen zijn geen bezit, dat je kunt kopen en verkopen.

Toch dachten Nederlanders daar dik 250 jaar lang heel anders over. Vanaf begin 17de eeuw tot ver in de negentiende eeuw verscheepten we mensen als dieren om ze als slaaf te laten werken. Volledig overgeleverd aan de grillen van hun eigenaar. Handelswaar. Totaal onvrij. Pas op 1 juli 1863, 159 jaar geleden, werden de ketenen verbroken. Keti Koti. De afschaffing van de slavernij. Dat is wat we vandaag herdenken en vieren.

Het belang van herdenken is zo onmetelijk groot. Alleen door ook naar de duistere kant van ons verleden te kijken kunnen we lessen leren en werken aan een betere toekomst. Een toekomst waar we allemaal gelijk zijn.

Soms zeggen mensen: we moeten niet achterom kijken. Kijk vooruit, kijk naar de toekomst, daar is waar het leven plaatsvindt. Maar die toekomst bestaat alleen maar door wat er in het verleden is gebeurd. Door wat er in het nú gebeurt.

De rijkdom waar wij nu in leven komt voort uit het verleden. Velen van ons, van jong tot oud, zien onze welvaart als vanzelfsprekend. Als een gegeven dat als bij toeval tot ons is gekomen. Maar dat is niet zo. De Nederlandse gouden eeuw, een deel van de basis van onze huidige positie in de wereld, kent een pijnlijke keerzijde. Over deze tijd is te regelmatig verteld alsof het spannende sprookjes zijn. Met helden die heroïsche zeeslagen winnen. Maar juist in deze tijden heeft de mensheid en hebben zeker ook de Nederlanders hun slechtste kant laten zien.

Kort geleden luisterde ik naar de podcast “Revolusi” van de Belgische historicus David van Reybrouck. In Revolusi vertelt Van Reybrouck het verhaal van de route naar de onafhankelijkheid van Indonesië. Onafhankelijkheid van kolonisator Nederland. Van Reybrouck interviewde honderden mensen en deed jarenlang uitgebreid onderzoek.

In de verschillende afleveringen gaat het ook veel over de kolonisatieperiode. Ik hoorde dingen waar ik nog nooit bij stil had gestaan. Over omvangrijke slavenhandel en berekenende genocide van Nederland in dit deel van de wereld. Over geld en macht ten koste van mensenlevens. Over nietsontziende mensenhandel zonder enige waardigheid. Over kille moordpartijen enkel en alleen om monopolieposities te krijgen over handelswaar.

Het is een onthutsende blik in de keuken van de Nederlandse handelsdrift die letterlijk over lijken ging. Dat het mij confronteerde met feiten die ik niet kende is even waardevol als pijnlijk. Pijnlijk omdat wij in onze jeugd blijkbaar niet of in ieder geval te weinig worden onderwezen over dit onderwerp. Waardevol omdat deze blik in het verleden mij confronteerde met de tekortkomingen van ons. Van de mens.

Alleen door ook naar de duistere kant van ons verleden te kijken kunnen we lessen leren en werken aan een betere toekomst. Een toekomst waar we allemaal gelijk zijn.

Intolerantie, discriminatie en uitsluiting van ‘de ander’, geweld tegen andersdenkenden en andersgelovigen. Het is helaas geen geschiedenis, maar ook nu nog aan de orde van de dag.

Soms vol in het zicht in de vorm van oorlog en geweld. Daar hebben we afgelopen maanden in Europa nog pijnlijke voorbeelden van gezien. Maar het is ook zichtbaar in hoe wij in Nederland met elkaar omgaan. De manier waarop arbeidsmigranten vandaag de dag nog steeds worden uitgebuit is schrijnend. Ook hier in Zaanstad zijn daar helaas voorbeelden van. Landelijk is de toeslagenaffaire, waar de belastingdienst stelselmatig mensen met een andere achtergrond benadeelde, een doorn in het oog. Regelmatig zijn ongelijkheid, discriminatie en racisme minder goed zichtbaar. Sluimerend en zich langzaam verspreidend als een giftige stof. Soms zijn het blikken, woordje die mensen uitsluiten, wegzetten of beledigen. Gedrag dat groepen tegen elkaar opzet.

Keti Koti helpt ons te beseffen dat we het verleden dat we met elkaar delen ook nu nog doorwerkt. En dat we ook nu moeten blijven strijden tegen elke vorm van onvrijheid. Waar een dag als vandaag ons ook aan zou moeten herinneren is dat onze gemeenschap broos is. Een vrije samenleving waarin iedereen zichzelf kan zijn is niet vanzelfsprekend. Het vraagt ons om onderhoud te plegen. Om ons een spiegel voor te houden. Om in actie te komen. Om kritisch naar onszelf te kijken en de vraag te stellen: Sluit ik andere mensen uit of zoek ik verbinding en sluit ik mensen in?

Alleen door ook naar de duistere kant van ons verleden, maar ook het heden te kijken kunnen we lessen leren en werken aan een betere toekomst. Een toekomst waar we allemaal gelijk zijn.”

Bloemlegging bij de Anton de Kombrug (foto: Gemeente Zaanstad)

Hulpverlener op weg voor reanimatie moet wachten voor open Zaanbrug

WORMERVEER – Je zal als hulpverlener opgeroepen worden voor een reanimatie en je kan de patiënt niet bereiken omdat de brug open staat, tegen de uitdrukkelijke vraag om de hulpverleners eerst doorgang te verlenen in. Het overkwam Dustin Benjamins gistermiddag rond half drie.

Benjamins had een oproep voor een reanimatie gekregen. Daarvoor moest hij in Wormerland zijn. Brugwachters waren gevraagd om te bruggen dicht te laten, zodat hulpverleners eerst konden passeren. Maar op het moment dat Benjamins bij de Zaanbrug aankwam stond hij open. “Ik was woest. Het is een schande dat de brug gewoon open ging.” Benjamins deed zijn verhaal direct bij de gemeente Zaanstad. Hij kreeg de belofte dat er werk van gemaakt zou worden. Die belofte werd gestand gedaan, want in een terugkoppeling kreeg hij te horen dat dit niet meer zal gebeuren.

Vandaag kreeg Benjamins een uitnodiging van de gemeente om zijn verhaal te doen bij burgemeester Jan Hamming en wethouder Gerard Slegers. Dat gesprek vindt volgende week plaats.

Benjamins was gelukkig nog op tijd bij het slachtoffer. Hij hoefde uiteindelijk geen reanmatie uit te voeren. De man is naar ziekenhuis vervoerd.

Regenboogweek afgesloten met Regenboogparade en ZaanPride Event (video)

Zaandam – In Zaandam werd de Regenboogweek die op vrijdag 3 juni begon afgesloten met een Regenboogparade en het ZaanPride Event. Het motto dit jaar was dat iedereen het recht heeft om te zijn wie je bent en te houden van wie je wilt. Een stevig pleidooi voor vrijheid, diversiteit en inclusie voor iedereen in de Zaanstreek.

Een prachtige parade startte bij het gemeentehuis en liep dwars door het centrum van Zaandam, over Gedempte Gracht, Dam, Klauwershoek en Westzijde naar de Bullekerk waar een groot feest was georganiseerd. De Parade werd door burgemeester Jan Hamming en Frank Vos van de Stichting De Zaanse Regenboog geopend. Samen met de ZaanPride-Ambassadeurs liepen zij achter het kopspandoek.

Optredens waren er van o.a. het Amsterdam Gay Men’s Chorus, die songs ten gehore brachten van Bronski Beat, Frank Boeijen en Elton John. Verder waren er optreden van Jasha Eliane, Prince Charming, Rapper NVI Zolanski. Sandra Swart en Pierre Biesterveld brachten Nederlandstalige pop en soul. Miss Beulah kwam met funky dance classics en de Cherinne Laiki was de DJ in the house. Coco Coquette praatte het programma aan mekaar.

Op de Damstraat was het ook een drukte van belang, waar de horecaondernemers (CAfé Het Pand, Bind, Burger Cartel, Hemels IJs en Teasers Zaandam aansloten op het ZaanPride Event met optredens van verschillende artiesten.

Gelet op de grote belangstelling mag de organisatie terugkijken op een meer dan geslaagde Pride.

Video

RadioTV Zaanstreek-verslaggever Dustin Benjamins maakte een videoverslag. Bekijk hem in HD (1080p):

RegenboogParade en ZaanPride Event in Zaandam

Hamming: “Zaanstad heeft zware verantwoordelijkheid voor opvang vluchtelingen”

ZAANDAM – In de Havenbuurt worden op Oekraïnse vluchtelingen opgevangen op het riviercruiseschip de Lisabella. Aanvankelijk waren er wel zorgen bij de omwonenden, maar volgens burgemeester Jan Hamming is de stemming inmiddels wel wat bijgedraaid.  De gemeente onderzoekt nog meer mogelijkheden om Oekraïners tijdelijk op te vangen. Zo zijn er 312 containerwoningen besteld en wordt de mogelijkheid onderzocht om een grote groep vluchtelingen op te vangen op een zeecruiseschip.

De regio Zaanstreek/Waterland heeft een flinke taak om ruim 3000 oorlogsvluchtelingen op te vangen. Er zijn spontane initiatieven, zoals de opvang die in Et Buut is georganiseerd. Zaanstad vangt in twee riviercruiseschepen, die aan de Havenstraat zijn afgemeerd, 260 vluchtelingen op. Aanvankelijk waren bewoners bezorgd over mogelijke stank- en geluidsoverlast van generatoren, maar de gemeente in met Liander in overleg over de realisatie van walstroom. Ook was men bang voor een verlies van het uitzicht. Omdat de schepen parallel aan elkaar zijn afgemeerd is het zicht op de Zaan niet al te veel aangetast. De opvang op de locatie is tijdelijk met een maximum van 2 jaar. Dan kunnen er weer vrachtschepen afmeren, want op die plaats is op dit moment de opvang gerealiseerd, vooral ook omdat er geen geschikte andere locatie te vinden is.

Zeecruiseschip GNV Aurelia

De gemeente moet in totaal voorlopig de opvang regelen voor 1500 vluchtelingen. De gemeente onderzoekt nu de mogelijkheid om tijdelijk het zeecruiseschip GNV Aurelia te huren om 1100 vluchtelingen op te vangen. Daarmee zou de taakstelling van 1500 vluchtelingen ruimschoots gehaald zijn. De Aurelia is eerder gebruikt om vluchtelingen op te vangen. Dit schip zou in het industriegebied Zuiderhout moeten afmeren, in de buurt van de Simon Spiersweg, aan de kade van de Willem Thomassenhaven. “Er moet nog wel wat water door het Noordzeekanaal”, zegt Jan Hamming. Er moet nog veel onderzocht worden.

Zware verantwoordelijkheid

Het is bepaald geen sinecure voor de gemeente om de opvang te regelen. Veel mensen weten het niet, zegt Hamming, maar er zijn momenteel vele tientallen mensen bezig om de  noodopvang te realiseren.  “Deze mensen zijn letterlijk onze buren. De grond is letterlijk onder hun voeten weggetrokken. We horen ze te helpen. Dat is onze zware verantwoordelijkheid,” zegt Hamming. Hij stelt dat de gemeente de opvang ook zo goed mogelijk probeert in te passen in de Zaanse samenleving. Daarom zijn er ook twee bewonersavonden georganiseerd om de zorgen die mensen hebben te bespreken. Volgens Hamming is de gemeente in staat om zoveel mogelijk zorgen weg te nemen.

Hoewel de duur van de opvang op riviercruiseschepen in principe voor twee jaar is, kan Hamming niet uitsluiten of er sprake zal zijn van een mogelijke verlenging. “Dat hangt af van de vraag hoe de oorlog in Oekraïne zich ontwikkeld.

Video

RadioTV Zaanstreek zocht burgemeester Jan Hamming op in het stadhuis voor een interview over de opvang: